Apakah kebebasan?

070 apa kebebasanKami baru-baru ini melawat anak perempuan kami dan keluarganya. Kemudian saya membaca ayat dalam artikel: "Kebebasan bukanlah ketiadaan kekangan, tetapi keupayaan untuk melakukan tanpa cinta kepada jiran" (Factum 4/09/49). Kebebasan adalah lebih daripada ketiadaan kekangan!

Kami telah mendengar beberapa khutbah mengenai kebebasan, atau telah mempelajari topik ini sendiri. Apa yang istimewa mengenai pernyataan ini untuk saya, bagaimanapun, adalah kebebasan itu berkaitan dengan penolakan. Seperti yang kita bayangkan kebebasan secara umum, ia tidak ada hubungannya dengan menyerah. Sebaliknya, kekurangan kebebasan disamakan dengan menyerah. Kami merasa terhad dalam kebebasan kita apabila kita sentiasa diperintahkan oleh kekangan.

Bunyi seperti ini dalam kehidupan seharian:
"Kamu harus bangun sekarang, sudah hampir pukul tujuh!"
"Sekarang ia mesti dilakukan!"
"Membuat kesalahan yang sama sekali lagi, belum belajar apa-apa?"
"Anda tidak boleh melarikan diri sekarang, anda membenci diri sendiri!"

Kita melihat corak pemikiran ini dengan sangat jelas dari perbincangan yang ada bersama orang-orang Yahudi. Sekarang Yesus berkata kepada orang-orang Yahudi yang percaya kepada-Nya:

«Wenn ihr in meinem Wort bleibt, so seid ihr in Wahrheit meine Jünger und werdet die Wahrheit erkennen, und die Wahrheit wird euch frei machen.» Da entgegneten sie ihm: «Wir sind Abrahams Nachkommenschaft und haben noch niemals jemandem als Knechte gedient; wie kannst du da sagen: Ihr werdet frei werden? Jesus antwortete ihnen: «Wahrlich, wahrlich ich sage euch: ein jeder, der Sünde tut, ist ein Knecht der Sünde. Der Knecht aber bleibt nicht für immer im Hause, der Sohn dagegen bleibt für immer darin. Wenn also der Sohn euch frei gemacht hat, dann werdet ihr wirklich frei sein" (Johannes 8,31-36).

Apabila Yesus mula bercakap tentang kebebasan, penontonnya dengan segera menarik busur kepada keadaan seorang hamba atau hamba. Hamba adalah kebalikan dari kebebasan, jadi untuk bercakap. Dia harus melakukan tanpa banyak, dia sangat terhad. Tetapi Yesus mengarahkan pendengarnya dari imej kebebasan mereka. Orang-orang Yahudi percaya bahawa mereka selalu bebas, tetapi pada zaman Yesus mereka adalah sebuah negara yang diduduki oleh orang-orang Rom dan sebelum itu mereka sering berada di bawah pemerintahan asing dan bahkan dalam perhambaan.

Maka apa yang dimaksudkan oleh kebebasan Yesus adalah sangat berbeza dari apa yang difahami oleh penonton. Perbudakan mempunyai persamaan tertentu terhadap dosa. Sesiapa yang berdosa adalah hamba dosa. Mereka yang ingin hidup dalam kebebasan mesti dibebaskan dari beban dosa. Ke arah ini, Yesus melihat kebebasan. Kebebasan adalah sesuatu yang berasal dari Yesus, apa yang memungkinkannya, apa yang diucapkannya, apa yang dia capai. Kesimpulannya ialah Yesus sendiri merangkumi kebebasan, bahawa dia benar-benar bebas. Anda tidak boleh memberi kebebasan jika anda tidak membebaskan diri anda. Jadi jika kita memahami sifat Yesus lebih baik, kita juga akan memahami kebebasan dengan lebih baik. Petikan yang menunjukkan bahawa sifat dasar Yesus adalah dan adalah.

"Solche Gesinnung wohne in euch allen, wie sie auch in Christus Jesus vorhanden war; denn obgleich er Gottes Gestalt (göttliche Wesensgestalt oder Wesensart) besass, sah er doch das Gleichsein mit Gott nicht als einen gewaltsam festzuhaltenden Raub (unveräusserlicher, kostbarer Besitz) an; nein er entäusserte sich selbst (seiner Herrlichkeit), indem er Knechtsgestalt annahm, ganz in menschliches Wesen einging und in seiner leiblichen Beschaffenheit als ein Mensch erfunden wurde" (Pilipper 2,5-7).

Ciri utama sifat Yesus adalah penolakan status ketuhanannya. Dia "melepaskan" kemuliaannya dan secara sukarela melepaskan kuasa dan kehormatan ini. Dia menyerahkan kepemilikan berharga ini dan justru itulah yang melayakkannya menjadi Penebus, orang yang menyelesaikan, yang membebaskan, yang memungkinkan kebebasan, yang dapat menolong orang lain untuk kebebasan. Pengabaian hak istimewa ini merupakan ciri penting kebebasan. Saya harus menangani fakta ini dengan lebih mendalam. Dua contoh dari Paul membantu saya dalam hal ini.

"Wisst ihr nicht, dass die, welche in der Rennbahn laufen, zwar alle laufen, dass aber nur einer den Siegespreis erhält? Lauft ihr nun in der Weise, dass ihr ihn erlangt! Jeder aber, der sich am Wettkampf beteiligen will, legt sich Enthaltsamkeit in allen Beziehungen auf, jene, um einen vergänglichen Kranz zu empfangen, wir aber einen unvergänglichen" (1. Korintus 9,24-25).

Seorang pelari telah menetapkan matlamat dan ingin mencapainya. Kami juga terlibat dalam larian ini dan penepian adalah perlu. (Harapan terjemahan untuk semua dalam petikan ini bercakap tentang penolakan) Ia bukan hanya tentang sedikit penolakan, tetapi tentang "pantang dalam semua perhubungan". Sama seperti Yesus meninggalkan banyak perkara untuk dapat menyampaikan kebebasan, kita juga dipanggil untuk meninggalkan banyak perkara supaya kita boleh meneruskan kebebasan. Kita telah dipanggil kepada cara hidup baru yang membawa kepada karangan bunga yang tidak boleh rosak yang kekal selama-lamanya; kepada kemuliaan yang tidak akan pernah berakhir atau binasa. Contoh kedua berkait rapat dengan yang pertama. Ia diterangkan dalam bab yang sama.

"Bin ich nicht ein freier Mann? Bin ich nicht ein Apostel? Habe ich nicht unsern Herrn Jesus gesehen? Seid ihr nicht mein Werk im Herrn? Haben wir Apostel etwa nicht das Recht Essen und Trinken zu beanspruchen?" (1. Korinther 9, 1 und 4).

Di sini Paul menggambarkan dirinya sebagai seorang yang bebas! Dia menggambarkan dirinya sebagai seseorang yang telah melihat Yesus, sebagai seseorang yang bertindak bagi pihak penyelamat ini dan yang juga mempunyai hasil yang dapat dilihat dengan jelas untuk ditunjukkan. Dan dalam ayat-ayat berikut dia menerangkan hak, keistimewaan yang dia, seperti semua rasul dan pendakwah lain, iaitu dia mencari rezeki dengan memberitakan Injil, bahawa dia berhak mendapat pendapatan daripadanya. (Ayat 14) Tetapi Paulus menolak keistimewaan ini. Dengan melakukan tanpa, dia mencipta ruang untuk dirinya sendiri, jadi dia berasa bebas dan boleh memanggil dirinya orang yang bebas. Keputusan ini membuatkan dia lebih berdikari. Dia melaksanakan peraturan ini dengan semua sidang kecuali sidang di Filipi. Dia membenarkan komuniti ini untuk menjaga kesejahteraan fizikalnya. Walau bagaimanapun, dalam bahagian ini, kita dapati petikan yang kelihatan agak pelik.

"Sebab apabila aku memberitakan berita keselamatan, aku tidak mempunyai alasan untuk bermegah tentangnya, kerana aku dipaksa; celakalah aku jika aku tidak memberitakan berita keselamatan!" (Ayat 14).

Paul, sebagai seorang lelaki yang bebas, bercakap mengenai sesuatu yang perlu dia lakukan! Bagaimana mungkin itu? Adakah dia melihat prinsip kebebasan tidak jelas? Saya agak berfikir bahawa dia mahu membawa kita lebih dekat kepada kebebasan melalui contohnya. Kami terus membaca di:

"Denn nur, wenn ich dies aus freiem Entschluss tue, habe ich (Anspruch auf) Lohn; wenn ich es aber unfreiwillig tue, so ist es nur ein Haushalteramt, mit dem ich betraut bin. Worin besteht demnach mein Lohn? Darin, dass ich als Verkündiger der Heilsbotschaft diese unentgeltlich darbiete, so dass ich von meinem Recht bei der Verkündigung der Heilsbotschaft keinen Gebrauch mache. Denn obwohl ich von allen Menschen unabhängig (frei) bin, habe ich mich doch allen zum Knecht gemacht, um die Mehrzahl von ihnen zu gewinnen. Alles das aber tue ich um der Heilbotschaft willen, damit auch ich Anteil an ihr erlange" (1. Korintus 9,17–19 u. 23).

Paul menerima tugasan dari Tuhan dan dia tahu dengan baik bahawa dia wajib berbuat demikian oleh Tuhan; dia terpaksa melakukannya, dia tidak dapat menyelinap ke atasnya. Dia melihat dirinya dalam peranan ini sebagai pelayan atau pentadbir tanpa tuntutan upah. Walau bagaimanapun, dalam situasi ini, Paul telah mendapat ruang bebas, walaupun kendala ini ia melihat ruang yang besar untuk kebebasan. Dia mengecualikan pampasan untuk kerjanya. Dia juga menjadikan dirinya hamba atau hamba kepada semua orang. Dia menyesuaikan diri dengan keadaan; dan orang-orang yang kepadanya dia memberitakan Injil. Dengan membebaskan pampasan, dia dapat menjangkau lebih banyak orang. Orang-orang yang mendengar mesejnya dengan jelas melihat bahawa mesej itu tidak berakhir dengan sendirinya, pengayaan atau penipuan. Dari luar, Paul mungkin kelihatan seperti seseorang yang berada di bawah tekanan dan komitmen yang tetap. Tetapi Paul tidak terikat di dalam, dia bebas, dia bebas. Bagaimana keadaannya? Marilah kita kembali ke petikan pertama yang kita baca bersama.

"Jesus antwortete ihnen: «Wahrlich, wahrlich ich sage euch: ein jeder, der Sünde tut, ist ein Knecht der Sünde. Der Knecht aber bleibt nicht für immer im Hause, der Sohn dagegen bleibt für immer darin" (Johannes 8,34-35).

Apakah yang dimaksudkan oleh Yesus dengan "rumah"? Apakah erti sebuah rumah baginya? Sebuah rumah menyampaikan perasaan selamat. Marilah kita ingat kenyataan Yesus bahawa banyak tempat tinggal akan disediakan untuk anak-anak Tuhan di rumah bapanya. (Yohanes 14) Paulus tahu bahawa dia adalah anak Allah, dia bukan lagi hamba dosa. Dalam kedudukan ini dia selamat (dimeteraikan?) Pengecualian pampasan untuk tugasnya membawanya lebih dekat kepada Tuhan dan keselamatan yang hanya Tuhan boleh sampaikan. Paul bekerja keras untuk kebebasan ini. Penolakan hak istimewa itu penting bagi Paulus, kerana dengan cara ini dia memperoleh kebebasan ilahi, yang ditunjukkan dalam keamanan Tuhan. Dalam kehidupan duniawinya Paul mengalami keamanan ini dan berterima kasih kepada Tuhan untuk itu berulang kali dan dalam suratnya dengan kata-kata "Dalam Kristus" menegaskan. Dia tahu dengan mendalam bahawa kebebasan ilahi hanya dimungkinkan oleh penolakan Yesus tentang keadaan ilahi-Nya.

Penolakan cinta kepada jiran seseorang adalah kunci kebebasan yang dimaksudkan oleh Yesus.

Fakta ini juga mesti menjadi lebih jelas kepada kami setiap hari. Yesus, rasul-rasul dan orang-orang Kristian yang pertama memberi contoh kepada kita. Mereka telah melihat bahawa penolakan mereka akan meluas. Ramai orang tersentuh oleh penolakan cinta kepada orang lain. Mereka mendengar mesej itu, menerima kebebasan ilahi, kerana mereka memandang masa depan, sebagaimana Paulus mengatakan:

"...dass auch sie selbst, die Schöpfung, von der Knechtschaft der Vergänglichkeit befreit werden wird zur (Teilnahme an der) Freiheit, welche die Kinder Gottes im Stande der Verherrlichung besitzen werden. Wir wissen ja, dass die gesamte Schöpfung bis jetzt noch überall seufzt und mit Schmerzen einer Neugeburt harrt. Aber nicht nur sie, sondern auch wir selbst, die wir doch den Geist als Erstlingsgabe bereits besitzen, seufzen gleichfalls in unserem Innern beim Warten auf (das Offenbarwerden) der Sohnschaft, nämlich auf die Erlösung unseres Lebens" (Römer 8,21-23).

Tuhan memberikan kebebasan ini kepada anak-anaknya. Ia adalah bahagian yang sangat istimewa yang diterima oleh anak-anak Allah. Penolakan yang diambil oleh anak-anak Allah untuk amal lebih dari kompensasi oleh keselamatan, tenang, ketenangan yang berasal dari Tuhan. Jika seseorang tidak mempunyai keselamatan ini, maka dia mencari kemerdekaan, pengunduran yang disamar sebagai pembebasan. Dia mahu menentukan dirinya dan memanggilnya kebebasan. Berapa banyak kerosakan yang telah dilahirkan daripadanya. Penderitaan, keperluan dan kekosongan yang timbul dari salah faham kebebasan.

"Traget wie neugeborene Kinder Verlangen nach der vernünftigen, unverfälschten Milch (wir könnten diese Milch Freiheit nennen) damit ihr durch sie zur Seligkeit heranwachset, wenn ihr anders empfunden habt, dass der Herr gütig ist. Zu ihm tretet herzu, dem lebendigen Stein, der von den Menschen zwar verworfen, vor Gott aber auserwählt, kostbar ist, und lasset euch auch selbst wie lebendige Steine aufbauen als ein geistliches Haus (wo diese Geborgenheit zum tragen kommt), zu einer heiligen Priesterschaft, um geistliche Opfer darzubringen (das wäre der Verzicht), die Gott angenehm sind durch Jesus Christus!" (1. Peter 2,2-6).

Jika kita berusaha untuk kebebasan ilahi, kita berkembang dalam rahmat dan pengetahuan ini.

Akhirnya, saya ingin memetik dua kalimat dari artikel dari mana saya mendapat inspirasi untuk khotbah ini: «Kebebasan bukanlah ketiadaan kekangan, tetapi kemampuan untuk melakukan tanpa rasa cinta kepada sesama. Sesiapa yang mendefinisikan kebebasan sebagai ketiadaan paksaan menghalang orang daripada berehat dalam keselamatan dan program kecewa.

oleh Hannes Zaugg


pdfKebebasan adalah lebih daripada ketiadaan kekangan