Kebahagiaan sesaat

170 kegembiraan seketika kegembiraan yang berterusanKetika saya melihat formula ilmiah untuk kebahagiaan ini dalam artikel Psychology Today, saya ketawa terbahak-bahak:

04 selamat joseph tkach mb 2015 10

Walaupun formula yang tidak masuk akal ini menghasilkan kebahagiaan seketika, ia tidak menghasilkan kegembiraan yang berkekalan. Tolong jangan salah faham; Saya menikmati ketawa yang baik seperti orang lain. Itulah sebabnya saya menghargai kenyataan Karl Barth: «Ketawa; adalah perkara yang paling dekat dengan rahmat Allah. “Walaupun kedua-dua kebahagiaan dan kegembiraan boleh membuat kita ketawa, terdapat perbezaan yang ketara antara keduanya. Satu kelainan yang saya alami bertahun-tahun yang lalu apabila ayah saya meninggal dunia (di sebelah kanan kami bergambar bersama). Sudah tentu saya tidak gembira dengan pemergian ayah saya, tetapi saya diyakinkan dan didorong oleh kegembiraan mengetahui bahawa dia akan mengalami kedekatan baru dengan Tuhan selama-lamanya. Pemikiran tentang realiti yang mulia ini berterusan dan memberi saya kegembiraan. Bergantung pada terjemahan, Bible menggunakan perkataan gembira dan gembira kira-kira 30 kali, manakala kegembiraan dan kegembiraan muncul lebih daripada 300 kali. Dalam Perjanjian Lama, perkataan Ibrani sama (diterjemahkan kepada kegembiraan, kegembiraan dan kegembiraan) digunakan untuk merangkumi pelbagai pengalaman manusia, seperti seks, perkahwinan, kelahiran anak, penuaian, kemenangan dan minuman anggur (Kidung Agung). 1,4 ; Sprüche 05,18; Mazmur 113,9; Jesaja 9,3 und Psalm 104,15). Im Neuen Testament wird das griechische Wort «chara» in erster Linie dazu verwendet, um Freude in den erlösenden Taten Gottes zum Ausdruck zu bringen, der Ankunft seines Sohnes (Lukas 2,10) und der Auferstehung von Jesus (Lukas 24,41). So wie wir es im Neuen Testament lesen, verstehen wir, dass das Wort Freude mehr als ein Gefühl ist; es ist ein charakteristisches Merkmal eines Christen. Freude ist Teil, der durch das innere Wirken des Heiligen Geistes hervorgebrachten Frucht.

Wir sind mit der Freude wohl vertraut, die wir in den guten Taten der Gleichnisse vom verlorenen Schaf, der verlorenen Münze und dem verlorenen Sohn (Lukas 15,2-24) sehen. Durch die Wiederherstellung und Versöhnung von dem, was «verloren» war, erkennen wir hier die Hauptgestalt, die Gott Vater als Freude verkörpert. Auch lehrt uns die Schrift, dass wahre Freude nicht durch äussere Umstände, wie Schmerzen, Qualen und Verlust beeinflusst wird. Freude kann die Folge von Leiden um Christi willen (Kolosser 1,24) sein. Selbst angesichts des schrecklichen Leidens und der Schande der Kreuzigung, erlebt Jesus grosse Freude (Hebräer 12,2).

Wissend um die Realität der Ewigkeit, empfanden viele von uns selbst dann wahre Freude, wenn wir von einem geliebten Menschen Abschied nehmen mussten. Dies ist wahr, weil es eine unzerbrechliche Beziehung zwischen Liebe und Freude gibt. Wir erkennen dies in Jesu Worten, als er seine Lehren für seine Jünger zusammenfasste: «Das alles sage ich euch, damit meine Freude euch ganz erfüllt und eure Freude dadurch vollkommen wird. Und so lautet mein Gebot: Ihr sollt einander so lieben, wie ich euch geliebt habe.» (Johannes 15,11-12). Genauso wie wir in Gottes Liebe wachsen, so wächst auch unsere Freude. In der Tat wächst alle Frucht des Heiligen Geistes in uns, wie auch wir in der Liebe wachsen.

Dalam suratnya kepada jemaat di Filipi, yang Paulus tulis semasa dipenjarakan di Rom, dia membantu kita memahami perbezaan antara kebahagiaan dan kegembiraan. Dalam surat ini dia menggunakan perkataan kegembiraan, kegembiraan dan kegembiraan sebanyak 16 kali. Saya telah melawat banyak penjara dan pusat tahanan dan biasanya anda tidak akan menemui orang yang gembira di sana. Tetapi Paul, yang dirantai dalam penjara, merasakan kegembiraan tanpa mengetahui sama ada dia akan hidup atau mati. Kerana imannya kepada Kristus, Paul sanggup melihat keadaannya melalui mata iman dalam cahaya yang sangat berbeza daripada yang dilihat kebanyakan orang. Perhatikan apa yang dia katakan dalam Filipi 1,12-14 menulis:

«Saudaraku yang dikasihi! Anda harus tahu bahawa penahanan pra-percubaan saya tidak menghalang penyebaran Injil. Sebaliknya! Sekarang menjadi jelas bagi semua pengawal saya di sini dan juga kepada para peserta proses lain bahawa saya dikurung hanya kerana saya percaya kepada Kristus. Selain itu, melalui penawanan saya, banyak orang Kristian telah memperoleh keberanian dan keyakinan baru. Mereka sekarang memberitakan Firman Tuhan tanpa rasa takut dan tanpa rasa takut. »

Diese kraftvollen Worte kamen aus innerer Freude, die Paulus trotz seiner Umstände erfahren hat. Er wusste, wer er in Christus war und wer Christus in ihm war. In Philipper 4,11-13 schrieb er:

"Saya tidak mengatakan ini untuk menarik perhatian anda kepada keperluan saya. Pada akhirnya saya belajar mengatasi dalam semua keadaan. Sama ada saya mempunyai sedikit atau banyak, saya sangat memahami kedua-duanya, dan jadi saya dapat mengatasi kedua-duanya: Saya boleh kenyang dan lapar; Saya boleh mengalami kekurangan dan banyak. Saya dapat melakukan semua ini melalui Kristus, yang memberi saya kekuatan dan kekuatan. »

Kita dapat merumuskan perbezaan antara kebahagiaan dan kegembiraan dalam banyak cara.

  • Kebahagiaan itu sementara, selalunya hanya sesaat, atau hasil kepuasan jangka pendek. Kegembiraan adalah kekal dan rohani, kunci untuk mengetahui siapa Tuhan dan apa yang telah Dia lakukan, apa yang Dia sedang lakukan dan akan lakukan.
  • Kerana kebahagiaan bergantung pada banyak faktor. Ia mudah berubah, mendalam atau matang. Kegembiraan berkembang ketika kita berkembang dalam hubungan kita dengan Tuhan dan dengan orang lain.
  • Kebahagiaan datang dari peristiwa temporal, luaran, pemerhatian dan tindakan. Kegembiraan terletak pada diri anda dan berasal dari karya Roh Kudus.

Kerana Tuhan menciptakan kita untuk berkomunikasi dengan diri-Nya, tidak ada lagi yang dapat memuaskan jiwa kita dan membawa kita kegembiraan yang kekal. Dengan iman, Yesus hidup di dalam kita dan kita di dalam Dia. Kerana kita tidak lagi hidup untuk diri kita sendiri, kita boleh bersukacita dalam semua keadaan, walaupun dalam penderitaan (Yakobus 1,2), wobei wir uns mit Jesus vereinen, der für uns gelitten hat. Trotz seiner grossen Leiden im Gefängnis, schrieb Paulus in Philipper 4,4: «Freut euch, dass ihr zu Jesus Christus gehört.Und noch einmal will ich es sagen: Freut euch!»

Jesus hat uns zu einem Leben der Selbsthingabe für andere gerufen. In diesem Leben gibt es eine scheinbar widersinnige Aussage: «Wer sein Leben um jeden Preis erhalten will, der wird es verlieren, aber wer sein Leben für mich einsetzt, der wird es für immer gewinnen.» (Matthäus 16,25). Als Menschen machen wir uns oft Stunden oder Tage lang wenige Gedanken über Gottes Ehre, Liebe und Heiligkeit. Aber ich bin mir sicher, dass, wenn wir Christus in seiner ganzen Herrlichkeit sehen, wir uns an unsere Köpfe fassen und sagen werden: «Wie konnte ich anderen Dingen nur so viel Aufmerksamkeit schenken?»

Kita belum melihat Kristus sejelas yang kita mahukan. Kita tinggal di kawasan setinggan, boleh dikatakan, dan sukar untuk membayangkan tempat yang belum pernah kita kunjungi. Kami terlalu sibuk cuba bertahan di kawasan kumuh untuk masuk ke dalam kemuliaan Tuhan (lihat juga artikel kami "Kegembiraan Keselamatan"). Kegembiraan keabadian memungkinkan untuk memahami penderitaan hidup ini sebagai peluang untuk menerima rahmat, untuk mengenal Tuhan dan untuk mempercayai-Nya dengan lebih mendalam. Kita belajar untuk lebih menghargai nikmat keabadian setelah bergelut dengan ikatan dosa dan segala kesusahan hidup ini. Kita akan lebih menghargai jasad yang dimuliakan selepas mengalami kesakitan badan fizikal kita. Saya rasa itu juga sebab Karl Barth berkata: "Kegembiraan adalah bentuk kesyukuran yang paling mudah." Kita dapat bersyukur kerana sukacita telah terjalin di hadapan Yesus. Ia membolehkan Yesus menanggung salib. Begitu juga, kegembiraan juga diletakkan di hadapan kami.

Joseph Tkach
Presiden GRACE COMMUNION INTERNATIONAL


pdfKebahagiaan sementara berbanding kegembiraan abadi